چهار روش تحریک برای موتورهای DC عبارتند از:
تحریک آهنربای ثابت: به عنوان تحریک آهنربای دائم نیز شناخته می شود. به این ترتیب موتور بدون نیاز به منبع تغذیه خارجی از یک آهنربای دائمی ثابت به عنوان قطب مغناطیسی استفاده می کند، بنابراین موتور از راندمان و پایداری بالایی برخوردار است. با این حال، به این ترتیب، موتور نمی تواند به عملکرد تنظیم سرعت دست یابد.
تحریک سری: در این روش آرمیچر و سیم پیچ تحریک به صورت سری به هم متصل می شوند و آرمیچر و سیم پیچ تحریک منبع تغذیه مشترکی دارند. به این ترتیب، موتور دارای گشتاور راه اندازی بالا و محدوده تنظیم سرعت گسترده است، اما بازده آن پایین است و مستعد از دست دادن کنترل از طریق تحریک است.
تحریک موازی: در این روش آرمیچر و سیم پیچ تحریک به صورت موازی به هم متصل می شوند و آرمیچر و سیم پیچ تحریک توسط منابع تغذیه مختلف تغذیه می شوند. به این ترتیب، موتور دارای راندمان بالا و ویژگی های عملکرد پایدار است، اما محدوده تنظیم سرعت باریک است.
تحریک مرکب: در این روش موتور از هر دو روش تحریک سری و موازی استفاده می کند، یعنی آرمیچر و سیم پیچ تحریک از هر دو روش تحریک سری و موازی به طور همزمان استفاده می کنند. به این ترتیب، موتور دارای مزایای گشتاور راه اندازی زیاد، محدوده تنظیم سرعت گسترده و راندمان بالا است، اما هزینه های ساخت و نگهداری بالا است.
موارد فوق چهار روش تحریک برای موتورهای DC هستند که هر کدام دامنه کاربرد و مزایا و معایب خاص خود را دارند. روش مناسب باید بر اساس نیازهای خاص و سناریوهای کاربردی انتخاب شود.